MANASIZ KAÇIŞ



                                   
Uzun bir yolun başlangıcındayım,
Ne pusulam var ne de rehber olacak bir kağıt..
Manasız bir düzlükte hayatımın ip uçlarını arıyorum..
Gökyüzü şahidim, güneşse yoldaşımdır.
Şafağa ant içmiş bir gezgenin yüzeyinde, 
adım adım ruhumun kalan parçalarını arıyorum.
Derin nefes alırken kirli atmosferde, 
titreyen ellerimin soğuğa öfkesini anlıyorum
                         Bağışlayın beni, ben bu çağa eksiğim...
Bozuk parayla dolu ceplerim
Gırtlağa kadar dolu kederim
Üstümde yoktur ceketim...
Göçe zorlayan ülkemin, 
banka hesaplarıma küfürler savurmasını da aldırmıyorum

Yol uzun ben mahzunum 
Geride bıraktıklarım, içimde hüznüm
Son akşam yemeğimde bir parça zülüm,
Geçerken boğazımda, hemen yola koyuldum 
Güneşin kızıllığına varınca ayaklarım 
Gün yüzüne çıktı tüm hayal kırıklıklarım, 
Farkına varmadan kırdıklarım
Özrümü şiirlerimde bıraktım

                           
                                     Medin Üçkan                                                          

Yorumlar

  1. Neydi bu içinden çıkılmaz meseleler ? Neydi bu mavi göğe veya sevgili bi yüze bakmayı zevk olmaktan çıkaran hisler ve üzüntüler?👏👏

    YanıtlaSil
  2. hangi şehir uzak tutuyor seni aleme, hangi fikir sana ağır geliyor.
    çıkıp gelsen kuytu köşelerde, belki söylenecek söz kalmaz göğe...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar