İSTANBUL, GURBET VE BEN


                               foto:@kamuranuckan
 

Çocukluğumun izi kalmış alnımın çatısında.
Sessiz bir coğrafyada gönlümün temelini yıkarken,
Kaburgalarım acıya yası
Bayrak direklerinde soğukta unuttu.
Öyle bir yerdeyim ki
Her gün insanı değişen
İstanbul, gurbet ve ben
Yalnızlığımda bin fidan...
Ötemedim kuytu kentimde
Almadı canımı rabbim
Emdikçe kanımı karabasanlar
Her parçam binlerce hücreye bölündü
Yedi kat arşa yükselmeyi hayal ederken
Şakaklarımda ince ince yağan bir kara maruz kaldım
Göçe yeltendim
Ne afaroz edilen günahlar
Ne de damarıma işleyen buzlu bulutların hırsı 
Aldı götürdü içimdeki hiperaktif çocuğu
Ezildim, yakardım, hayata susadım.
Ezildikçe ruhum, hayatın acımasız yanlarına sövdüm.
Kendi resimlerimde yeni hikayeler yarattım
Eskidikçe ruhumda kentin masumluğu
Bir İstanbul Masalı'nda son sayfa olarak kaldım.

                             Medin Üçkan




Yorumlar

  1. Yüreğine sağlık papatya düşmanı 🌼🌼

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel üstadımm👏👏

    YanıtlaSil
  3. Her zaman olduğu gibi, yine okurken içimiz ısındı tebrikler abi..km.

    YanıtlaSil
  4. Her şey kötüye gitmişken hala sanata, şiire değer veren ve üreten birilerinin olmasi mutluluk verici

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hala umut dolu yarınlar var ve biz o günleri görmeden göçmeyeceğiz

      Sil
  5. Yüreğine sağlık abim

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar